Rose Moens is gefascineerd door de vele, soms vreemde gedragingen en tegenstellingen van de mens, soms verbeeld in zijn isolement en beklemming.

Ze gaat op zoek naar verhalen, indrukken en beelden die haar sociaal engagement sterk ondersteunen.

Vanuit dit vertrekpunt probeert ze een standpunt in te nemen tegenover de wereld rondom ons. Rose Moens isoleert een beeld, een gedachte, een thema en werkt deze vaak uit in reeksen.

Sommige personages zijn klaar om los te breken - er is heel wat beweging, ritmiek en dynamiek in haar werk. Rose Moens weet haar zoektocht uit te drukken in sterke, beklijvende beelden van verstilling en bevrijding.

Doorheen haar magische beeldtaal - het lijkt wel of ze  een duistere vorm van clair-obscure beoefent - is er licht en donker, zwart en wit en alles wat er tussen ligt. De tegenstelling en het contrast is nooit veraf. De toeschouwer kan deze meerdere betekenissen en ruimte voelen, en op deze manier zelf invullen.